GENÇ ŞAİRLERE DESTEK

KUYTUMDA

Gonca Özmen

Hera Şiir

Kasım 2000

 

Kitaptan

Yara

-çünkü aşk sustu-

Dibe inelim...Kuyunun dibine...

Orda karanlık, sesizlik ve suyun korkusu

Ve sözün ulaşamadığı derinlik

 

Sanki bir tuvale dağıttım kendimi

O buruk senfoniye sızdırdım

Yorgun bir iniltisin artık sesimde

 

-çünkü düş oldu-

Uzağa gidelim... Aşkın uzağına...

Orda kül, anılar ve ölümün tortusu

Ve dağların yabanıl suskunluğu

 

Sen yine de unutma

Her kuyu kendi yanlızlığında yaşar

/Her kuş

       kendi sesiyle

               karşılar sabahı../

 

 

Faili meçhul aşk

Faili meçhul bir aşktı

Düşsel söylemlerde yitik

Ve uzak, sanrılı bekleyişlerde

 

İçimde kuş ölüleri

Gözlerimin en kör yanıyla görüyorum

Şairler ne çok seviyor maviyi

 

Gözyaşı mahçup bırakıyor hayatı

Neyin çığlıklarıdır susuşlar?

Arayışların düzensiz ritmi

 

Aldanışa açtı badem çiçekleri

Dikkatli ol sevgilim

Aşk, avını arıyor bugün

Her şiir, bir soru taşımalı yedeğinde

 

KAH ve RENGİ

Onur Caymaz

Hera Şiir

Kasım 2000

 

Kitaptan

 

eski bir ankaralı şairin

ilk kitabının kapak fotoğrafı

 

hemen unutulup giden işte en çok akılda kalan

bir yolun kendisi değil anısınca uzak olan

siyah beyaz bıyıklı şair fotoğrafından kederli kışlar:

(tozlu bir çerçevede burgazada, tekerleği kırık bir fayton.

başlamış ve çoktan bitmiş sevda, yağmur yağacak

gözlerinden belli, dünyanın duruşundan, o duyumdan,

uyumsuzluğa da benzeyen, zaman zaman)

 

başlıksız bir yağmur ankara'da hüzün

her kış sarıldığımız içinde ölü kuşlar gökyüzü düeti

kırıkbir piyano sesi sakarya caddesi'nde hüzzam

bir sarhoşun kirli beyaz dişleri tuşlar

 

sanki çoktan ölmüş o şairden bir imza alınmış da

duruyor üstünde altı haneli bir telefonla, ankara

sevgiyle yazıp düşmüş kağıda yakasındaki çiçeği

''seyre daldık gonca-i handanı bir ömür bitti"

(tunalı hilmi'de bir kar akşamında, elinde kağıtlar, kitaplar.

mavi melek'e aşık bir gençliğin peşinde, acıyla yazmış şiirlerini.

kirpiklerindeki gölgelerden belli, tüllenen bakışından

sonsuzluğa da benzeyen zaman zaman)

 

 

aşktan geçmez denize kıyısız şehirler

 

an kara is tan bul,

o cak şu bat 99